Metody terapeutyczne

Terapia Manualna

terapia manualnaDział medycyny zajmujący się diagnostyką i terapią dysfunkcji narządu ruchu za pomocą manualnej pracy terapeuty z pacjentem. Zabiegi terapii manualnej opierają się na dogłębnej znajomości anatomii, fizjologii i biomechaniki organizmu człowieka zaś skuteczność technik terapeutycznych znajduje potwierdzenie w międzynarodowych badaniach klinicznych. Medycyna Manualna zajmuje się terapią zespołów bólowych całego narządu ruchu, obejmując swoim oddziaływaniem wiele tkanek i narządów, w tym tkanki miękkie takie jak mięśnie, więzadła, powięź i ścięgna oraz tkankę nerwową i tkanki okołostawowe. Specyficzne i zawsze indywidualnie dobrane techniki do stanu pacjenta pozwalają uzyskać nie tylko redukcję objawów bólowych ale również wyeliminowanie czynników wywołujących dolegliwości. Szczególną skuteczność zabiegów terapii manualnej obserwujemy w leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa i stawów obwodowych o podłożu uszkodzeń mechanicznych i przeciążeniowych. Wieloletni rozwój tej gałęzi medycyny pozwolił na wypracowanie dużej ilości skutecznych technik terapeutycznych, zróżnicowanych pod kątem stanu pacjenta, jego wieku i płci oraz przyczyny występowania dolegliwości.

Nierzadko pacjenci doświadczają wyjątkowo silnego bólu danej struktury bez  obiektywnej przyczyny w diagnostyce obrazowej. Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne nie rozwiązują dostatecznie problemu pacjenta. W badaniu manualnym diagnozujemy jakąś formę dysfunkcji danej struktury, często w zupełnie innej lokalizacji niż umiejscowienie objawu bólowego. Mogą to być nadmiernie napięte mięśnie,  nadmierna kompresja stawu wywołana nieprawidłową biomechaniką a nawet mechaniczny ucisk i uwięźnięcie tkanki nerwowej, które wywołuje objawy promieniowania i zaburzeń czucia. Manualna praca terapeuty z pacjentem pozwala na zmianę tej sytuacji nie dopuszczając do utrwalenia dysfunkcji i powstania rzeczywistych zmian organicznych w strukturze danej tkanki.

Medycyna Osteopatyczna

Złożona koncepcja Medycyny Manualnej opierająca się na szczegółowym i holistycznym ujęciu organizmu człowieka osteopatiaw procesie diagnozy i terapii. Głównym celem Osteopatii jest rozpoznanie mechanizmu i rodzaju pierwotnego uszkodzenia / dysfunkcji oraz wtórnych i patologicznych reakcji kompensacyjnych prowadzących do powstania objawów klinicznych.  Za pomocą wnikliwej i dokładnej diagnostyki funkcjonalnej oraz dzięki zastosowaniu dobranych indywidualnie do pacjenta technik terapeutycznych Osteopata jest w stanie wskazać i leczyć źródło problemu oraz wszystkie te czynniki, które wpływają na jego podtrzymanie.

Osteopatia jako model medyczny bazuje na anatomicznych i fizjologicznych zależnościach między-narządowych i między-układowych oraz adresuje swoje techniki specyficznie dla danej tkanki i globalnie dla całego organizmu. Taka terapia pozwala na przywrócenie nie tylko optymalnego stanu dla danej struktury ale również odtworzenie równowagi i stabilności  w obrębie układów odpowiadających za jej sterowanie i odżywienie.
Osteopatia przez wiele lat rozszerzała swoją ofertę terapeutyczną o nowe techniki i modele diagnostyczne. Obecnie wyróżnia się:

Techniki strukturalne – skupiające się na stawach i otaczających je tkankach, przywracające prawidłową biomechanikę i odżywienie stawu.

Techniki wisceralne – adresowane do narządów wewnętrznych, opierające się na odruchach somatyczno – wisceralnych i wisceralno – somatycznych.  Fenomen bólu rzutowanego znany jest medycynie od  końca XIX wieku i polega na przenoszeniu objawu bólowego z narządu wewnętrznego objętego stanem patologicznym  na tkanki skórną i podskórną i odwrotnie na drodze nakładania się informacji czuciowych wędrujących tymi samymi szlakami nerwowymi. Najprostszym przykładem takiej relacji jest  ból ramienia podczas zawału mięśnia sercowego.

Techniki energizacji mięśniowej (MET) – nakierowane na pracę z czynnym narządem ruchu i bazujące na mechanizmach fizjologicznych odpowiedzialnych za napięcie mięśniowe mięśni szkieletowych i ich reakcję na zmianę długości i wykonywaną czynność.

Techniki limfatyczne – poprawiające ogólnoustrojowy i lokalny drenaż limfy z tkanek i narządów.

Techniki powięziowe – opracowane z myślą o tkance (powięzi) obecnej w całym naszym organizmie. Powięź jest tkanką łączną włóknistą okrywającą wszystkie nasze narządy w tym narządy wewnętrzne, mięśnie i kości. W dużej mierze jest odpowiedzialna za prawidłowe ułożenie przestrzenne tych struktur oraz zapewnia optymalne warunki biomechaniczne dla ich prawidłowego ruchu. Powięź posiada właściwości kurczliwe (niezależne od naszej woli) oraz unerwienie czuciowe. Praca manualna z powięzią jest wyjątkowo skuteczna w terapii wad postawy, bólach przeciążeniowych mięśni i zrostach tkankowych po-operacyjnych i pourazowych.

Techniki czaszkowo–krzyżowe  – o odziaływaniu wieloukładowym, opierające się na koncepcji mikro ruchu kości czaszki na szwach w relacji do rytmu krążeniowego, oddechowego, wydzielania i produkcji płynu mózgowo – rdzeniowego. Koncepcja ta przyjmuje możliwość wpływu na układy organizmu człowieka, głównie w drodze odruchowej poprzez subtelne i delikatne oddziaływanie na połączenia między kostne i między membranowe w obrębie czaszki i rdzenia kręgowego. Subtelność i delikatność technik pozwala na ograniczenie liczby przeciwskazań do ich stosowania jedynie do uogólnionych ostrych stanów zapalnych. Obecnie wciąż prowadzone są badania naukowe szukające zastosowania tej terapii w dziedzinach neurologii, psychiatrii, pediatrii etc…

Terapia Manualna w Modelu Holistycznym  

System medyczny medycyny manualnej jako pierwszy rozwijany w Polsce przez wybitnego terapeutę: dr Andrzeja Rakowskiego. Podobnie jak osteopatia postrzega człowieka całościowo – holistycznie – nierozerwalnie traktując w swojej koncepcji kondycję fizyczną z obecnością stresu. Z biegiem lat, oprócz technik manualnych system ten rozwinął elementy autoterapii i terapii edukacyjnej nastawionych na pełne angażowanie pacjenta w przebieg procesu zdrowienia.
 

Europejska Terapia Nerwowo-Mięśniowa

Program terapeutyczny opracowany przez Johna Sharkey’a, anatoma i wykładowcy National Training Centre w Dublinie. Niezwykle skuteczny system technik manualnych i treningu medycznego opierający się na wyjątkowej znajomości anatomii i fizjologii człowieka i wykorzystaniu tej wiedzy w procesie terapeutycznym. Techniki NMT adresowane są w głównej mierze do tkanek miękkich mięśniowo – powięziowych. Powstały min. na podstawie adaptacji i wieloletnim doskonaleniu osteopatycznych technik MET.  

Kinesiology Taping

kinesiotapeMetoda terapeutyczna polegająca na aplikacji obojętnych chemicznie plastrów na ciało człowieka. Specjalne właściwości mechaniczne plastra (min. jego rozciągliwość) pozwalają w drodze odruchowej oraz bezpośredniej na uzyskanie efektów przeciwbólowych i przeciwobrzękowych, korygujących, stabilizujących i stymulujących układ ruchu człowieka.

Metoda znajduje szerokie zastosowanie w medycynie i rehabilitacji sportowej, podtrzymaniu efektów terapeutycznych terapii wad postawy i skolioz oraz znacząco wspomaga zabiegi drenażu limfatycznego w przebiegu gojenia się ran pooperacyjnych. Dodatkowo jako mało inwazyjna technika terapeutyczna jest bezpieczna w terapii bólu kręgosłupa w przebiegu ciąży.

 

Masaż Leczniczy

Jedna z najstarszych gałęzi rehabilitacji. Wzmianki i przesłania o właściwościach leczniczych masażu znajdujemy już w starożytnych Chinach i Egipcie. W Europie jeszcze w XVIII wiecznej literaturze opisywany jako „Miąsanie”. Technika terapeutyczna opracowująca tkanki miękkie aparatu ruchu, w szczególności tkankę mięśniową. Pozwala min. uzyskać efekt zmniejszenia napięcia mięśniowego, efekt przekrwienny tkanki oraz posiada właściwości relaksacyjne i zmniejszające ból. Masaż jak każda z dziedzin rehabilitacji podzielił się na wiele rodzajów, w zależności od efektu, który miał przynosić. Wyróżniamy min. masaż klasyczny leczniczy, masaż segmentarny, limfatyczny i sportowy.
 

Fizykoterapia (laseroterapia, sonoterapia/ultradźwięki, pole magnetyczne niskiej częstotliwości, elektroterapia/jonoforeza i krioterapia)

Zabiegi fizykoterapeutyczne o wysokiej skuteczności w leczeniu objawów bólowych oraz stanów po urazach. Dzięki biostymulacyjnemu działaniu lasera fizykoterapiaterapeutycznego o wysokiej mocy oraz zabiegom magnetoterapii uzyskujemy między innymi efekt przeciwbólowy oraz istotne przyspieszenie regeneracji tkanek miękkich i tkanki kostnej po urazach oraz w przebiegu chorób zwyrodnieniowych. Procedury terapeutyczne z wykorzystaniem fal ultradźwiękowych pozwalają min. na: zmniejszenie obrzęków tkanki, regulację napięcia mięśniowego oraz uzyskanie lokalnego efektu cieplnego. Elektroterapia od wielu lat znajduje zastosowanie w terapii zespołów bólowych o charakterze mięśniowym, nerwobóli nerwów obwodowych, elektrostymulacji mięśni oraz  pozwala na uzyskanie lokalnego efektu przekrwiennego stymulowanej tkanki. Krioterapia to zapewne najstarszy i do dziś jeden z najbardziej skutecznych sposobów na redukcję objawów bólowych i obrzęków.


 

Trening Medyczny

Indywidualnie dobierany program ćwiczeń i pozycji treningowych do kondycji i możliwości naszych pacjentów. Dzięki wdrożeniu treningu medycznego do procesu terapii nasi pacjenci znacznie szybciej odzyskują pełną sprawność po zabiegach operacyjnych, urazach kręgosłupa i stawów obwodowych. Prowadzimy opracowane przez międzynarodowej klasy specjalistów medycyny sportowej, specjalistów rehabilitacji oraz trenerów kadr olimpijskich i sportowców systemy treningowe: funkcjonalne, rozciągające i przywracające optymalne zakresy ruchomości, wzmacniające i stabilizujące mięśnie i stawy kręgosłupa oraz korygujące nawykowe wady postawy u dzieci i dorosłych.

Rehabilitacja neurofizjologiczna NDT-Bobath

rehabilitacja bobath"Koncepcja NDT - Bobath jest to interdyscyplinarne podejście do wyników badania, ćwiczenia i indywidualnych ograniczeń, uniemożliwiających uczestnictwo w czynnościach życia codziennego, jako efekt zaburzeń w motoryce (związanych z napięciem mięśniowym i wzorcami ruchu), pracy zmysłów, percepcji oraz intelektualnych, spowodowanych uszkodzeniem centralnego układu nerwowego."

Koncepcja NDT-Bobath pierwotnie została stworzona z myślą o dzieciach z Mózgowym Prażeniem Dziecięcym (MPDz), dziś jednak jest z powodzeniem wykorzystywana w wielu innych przypadkach, w których mamy do czynienia z zaburzeniami rozwoju dziecka.

Usprawnianie według Metody NDT-Bobath ma za zadanie wspomóc wszechstronny rozwój dziecka tak, aby mogło uzyskać niezależność w życiu i wykorzystać swe umiejętności na tyle, na ile pozwala istniejące uszkodzenie Ośrodkowego lub Obwodowego Układu Nerwowego. Rozwój psychoruchowy dziecka z dysfunkcją OUN, w tym z Mózgowym Porażeniem Dziecięcym (MPDz), przebiega inaczej niż rozwój prawidłowy.

Zmiany w obrębie napiecia mięśniowego oraz nieprawidłowy  jego rozkład powodują powstawanie odmiennych wzorców ruchowych, typowych dla poszczególnych zaburzeń. Reakcje prostowania i równowagi często nie rozwijają się. Pierwsze nieprawidłowe objawy dotyczą zwykle kontroli głowy i tułowia rozwijając kolejno nieprawidłowe ruchy w dystalnych częściach ciała. Dominują wzorce zgięciowe i wyprostne, a rozwój ruchów rotacyjnych jest znacznie upośledzony.

Głównymi celemi usprawniania według koncepcji NDT-Bobath są :

  1. Normalizacja napięcia mięśniowego z wykorzystaniem odpowiednich technik  już od pierwszych miesięcy życia,
  2. Hhamowanie nieprawidłowych odruchów,
  3. wyzwalanie ruchów maksymalnie zbliżonych do prawidłowych, poprzez wspomaganie i prowadzenie ruchu z punktów kluczowych, czyli punktów kontroli ruchu, którymi są: głowa, obręcz barkowa , obręcz miedniczna i inne części ciała,
  4. wykorzystywanie i utrwalanie zdobytych umiejętności ruchowych w codziennych czynnościach.

Terapeuta ćwiczy całe ciało dziecka, a nie porusza wybranymi kończynami. Dzięki temu dostarcza odpowiednich doznań czuciowych i ruchowych, a dziecko jest dynamicznie aktywizowane. Pomoc przy wykonywaniu ruchu powinna być taka, aby zapewniała maksymalny i aktywny udział dziecka, a jednocześnie nie wywoływała nieprawidłowych odpowiedzi wynikających ze zbyt dużego wysiłku czy stresu.

Każdy ruch jest odpowiednio przygotowywany i połączony z przemieszczaniem ciężaru ciała i środka ciężkości. Rodzaj, tempo i rytm ćwiczeń dobiera się indywidualnie. Podczas ćwiczeń dziecko nie powinno płakać, gdyż płacz zmniejsza skuteczność działań terapeutycznych oraz powinno mieć zapewnione pełne poczucie bezpieczeństwa, co warunkuje osiągnięcie współpracy i akceptacji z prowadzącym ćwiczenia.

tel.22-300-28-98